Meer informatie vindt je op de vers in het leven geroepen Facebook-pagina, maar ook na de klik lees je meer over Orlando én over Sid en Listen!

Het fijne Orlando is de folkpopformatie rondom zangeres Tessa Douwstra, die je misschien al kent van Wooden Saints of Chef’Special. Verwacht intieme liedjes, om langzaam bij wakker te worden op de zonnige zondagmiddag. Voor liefhebbers van Feist, Laura Marling en goede koffie! Inluisteren doe je met deze player:

Zoals gezegd is er geen entree, maar schroom vooral niet om wat kleingeld mee te nemen. Uit respect en dankbaarheid voor de muzikanten, die toch al niet veel verdienen – we weten er alles van – kun je een vrijwillige bijdrage achterlaten in een donatiepot die geheel naar de band zal gaan. Het feest begint om 13.00 uur en het adres is Van Welderenstraat 95, 6511 ME, Nijmegen. Hopelijk tot 13 mei!

Wat ons precies inspireert aan deze muziek? We hebben geprobeerd om dat zorgvuldig te ontleden in verschillende elementen (hoewel er natuurlijk verdomd veel overlap is en de verschillende nummers ons om allerlei redenen aanspreken), maar misschien krijg je zo, als je de playlist hoort, enig idee wat we zoal tof vinden aan het horen en maken van muziek. En wie weet krijg je zelfs een beeld hoe onze nieuwe muziek gaat klinken. Hoera!

Opzwepende buitengewone percussie vinden we FAN-TAS-TISCH. Het is jullie ongetwijfeld wel eens opgevallen dat onze Jasper niet op een normaal drumstel speelt, en dat hij samba-ritmes verweeft door de OIIO-deuntjes. Twee virtuoze slagwerkers die enigszins in hetzelfde vaarwater laveren als wij zijn Robbie Kuster (van Patrick Watson) en Logan Kroeber (The Dodos), die ook nog eens beiden in twee van onze favoriete bands spelen.

Upbeat muziek (uitbundige verwondering)! Ja, zelfs als de muziek stemmig of melancholisch is, vinden we het magnifiek als er een soort overdonderende verwondering en geluksgevoel uit spreekt, en precies dat gevoel weet Fleet Foxes op Grown Ocean te vatten, zowel tekstueel als muzikaal. Tijdens het musiceren merken we steeds meer dat ook wij dat uitdragen, en dat is heerlijk.

Onconventionele structuren gaan we niet uit de weg, hoor. Want nee, popmuziek hoeft niet te gemakkelijk te zijn. Je mag best honderd akkoorden, rare maatwisselingen, niet te plaatsen achtergrondgeluiden en een lastig te vatten structuur gebruiken, zoals Bowerbirds en Department of Eagles dat zo goed doen, en met wat een emotionele intensiteit! Tegelijkertijd weten zij dat zó gemakkelijk te laten klinken, en dat brengt ons op ons volgende punt:

Goeie (folky) popmuziek hoeft óók niet te moeilijk te zijn, hoor. Van een simpel liedje van vier akkoorden en een simpel refrein worden we misschien wel net zo blij als van ingewikkeldere composities. Een paar van de fijne folky poppareltjes die we onlangs ontdekten komen van The Rosebuds, Laura Gibson en Lisa Hannigan. Noel Gallagher – meer britpop, minder folk – ken je natuurlijk al langer van Oasis. Vraag het maar aan Joni: Noel Gallagher is de meester van het universum.

Spanningsbogen met climaxen! Joost omschreef het ooit als volgt: “Meestal strelen we de oren van de luisteraar, maar af en toe moet je ze gewoon een klapje in het gezicht geven.” Inderdaad, af en toe ontspoort er wel eens een liedje van ons tot een wringende climax. Eigenlijk moet je dat soort dingen niet verklappen voor het beluisteren, maar dat gebeurt dus op Pieces (Villagers) en I’d Rather Have You Just For Now (Wooden Saints).

Prachtige samenzang, ‘t liefst nog het alsmaar herhalen van dezelfde regel ook met een aanzwellende hoeveelheid stemmen. Wij deden het op Sing Out, Beirut doet ‘t op The Peacock en Adem doet het op These Are Your Friends. Adembenemend!

Minimalisme en een verticale opbouw vallen misschien niet te rijmen met het eerdere verhaal, maar we vinden het wél te gek. Bij Fink en Whitest Boy Alive is wat er niet wordt gespeeld minstens net zo belangrijk als wat er wél wordt gespeeld: de kunst van het weglaten en spaarzaam arrangeren, zeg maar. Bij Cotton Jones, Junip en Pinkunoizu is het de verticale opbouw die tot een kunst wordt verheven. Er verandert vrijwel niets in de beat of progressie, maar er komt telkens een laagje bij of af: hypnotiserend. Waar vind je dat ook alweer nog meer? Bij veel elektronische muziek, en laat Jasper daar nou net een expert in zijn. Luister vooral Moving On van Hird, dat ook nog eens een briljante faseverschuiving bevat.

Tracklist:
1. Patrick Watson – Beijing
2. The Dodos – The Season
3. Fleet Foxes – Grown Ocean
4. Bowerbirds – This Year
5. Department Of Eagles – In Ear Park
6. The Rosebuds – Without a Focus
7. Laura Gibson – Skin Warming Skin
8. Lisa Hannigan – A Sail
9. Villagers – Pieces
10. Wooden Saints – I’d Rather Have You Just For Now
11. Noel Gallagher’s High Flying Birds – AKA…Broken Arrow
12. Beirut – The Peacock
13. Adem – These Are Your Friends
14. Fink – Perfect Darkness
15. The Whitest Boy Alive – Golden Cage
16. Cotton Jones – Gone The Bells
17. Pinkunoizu – Time Is Like a Melody
18. Junip – In Every Direction
19. Hird – Moving On

We kennen Wooden Saints van de Popronde, toen we met hen in de Verkadefabriek in Den Bosch speelden. Verblufd waren we door de sterke nummers, ‘t muzikantenvakmanschap en vooral het bruisende enthousiasme dat er op het podium heerste. Aanstekelijkheid! Inmiddels is Wooden Saints al in DWDD geweest, speelde de band op Noorderslag én doen ze een clubtour (woensdag 21 maart in Merleyn). Maar eerst een gratis voorproefje bij ons in de huiskamer! Tot dan!

Overigens gaan we vaker bands en muzikanten uitnodigen om in Nijmegen op te treden, schrijf zondag 13 mei maar vast in je agenda! Dan komt ’s middags Town of Saints spelen in onze favoriete koffietent Sid & Liv! Maar, daarover later meer.

Onze afsluitende show – een behoorlijk emotioneel moment – speelden we in een adembenemend mooie kerk op festival GeselXL, daar werden we geïnterviewd over toekomst-muziek: het maken van onze volgende plaat. Kijk dat interview hieronder! 3voor12 was er overigens bij, en die concludeerden uiterst vlijend over ons: “OIIO is een waar genot om naar te luisteren.” De komende tijd zullen we niet op de bühne verschijnen, maar niet getreurd: we hebben nog wel een paar “tricks up our sleaves”, daarover snel meer!

OIIO Mixtape #1: On The Road, luister hem hier op Spotify, of hier op Youtube. Lees na de klik meer over de playlist en bekijk de tracklist.

Deze eerste verzamelaar staat geheel in het teken van de lange ritten naar optredens en terug naar huis: sinds de Popronde zitten we vaker dan ooit samen in de auto of bus, en in die mooie uurtjes delen we graag de leukste en mooiste muziek met elkaar. Steevast begint dat met een half uurtje “foute” maar vooral ook dansbare muziek, met Hengel At A Bitch van De Jeugd van Tegenwoordig als kurkdroog komisch hoogtepunt, maar ook nostalgische housetracks als Gypsy Woman. Daarna doen we graag een rondje acts die de brug weten te slaan van elektronisch naar een “indie”-geluid: Moss, Fink en I Am Oak. Prachtig! Uiteindelijk komen we uit bij onze favoriete indiefolkbandjes The Black Atlantic, Awkward I en natúúrlijk Bowerbirds. Als het dan al écht laat is, sluiten we af met de spookachtige blues van Timber Timbre. Veel luisterplezier!

Tracklist:
1. Zero 7 – Simple Things
2. Jeugd van Tegenwoordig – Hengel At A Bitch
3. Moloko – Forever More
4. Crystal Waters – Gypsy Woman
5. Moss – I Am Human
6. I Am Oak – Gills
7. Fink – Biscuits
8. Wilco – Art of Almost
9. Noel Gallagher’s High Flying Birds – AKA…. What A Life!
10. The Black Atlantic – The Aftermath (Of This Unfortunate Event)
11. Bowerbirds – La Denigracion (alleen een live-versie op Youtube)
12. Awkward I – Your Arrival (alleen een live-versie op Youtube)
13. Timber Timbre – Demon Host

Pisart: “Onze generatie heeft superveel opties, maar dat kan juist ook beangstigend zijn. Alles ligt open. We maken muziek, we studeren, hebben allerlei baantjes ernaast en tweehonderd dromen. Bijna alles is mogelijk om na te streven. Voor ons werkt dat bevrijdend, maar er zijn mensen in onze directe omgeving voor wie dat beklemmend en bevriezend is. En dat bevrijdende deel, daarover schrijft Joni vooral.” Van der Leeuw: “Het is ook de angst voor wat er gebeurt als dit voorbij gaat. Als het echte leven gaat beginnen. Op een gegeven moment moet je die keuze toch maken, als je klaar bent met studeren. En ook wel genieten van dat dit het is. En van het uitstellen, om die vrijheid die deze fase geeft zo lang mogelijk te behouden.”

Leest het gehele artikel hier!

En vooruit, hieronder nog een track, omdat we zo trots zijn!

Terwijl OIIO het land rondreist, is de band hard aan het werken aan een nieuw album. “Daarvoor hebben we nu al achttien concepten voor nummers liggen. Uit die almaar groeiende en eclectische berg zullen we uiteindelijk de beste nummers kiezen om op te nemen. We hebben het idee dat we nu steeds dichter bij de kern van OIIO komen. Onze eerste drie cd’s voelen als een soort opmaat naar deze muziek. Dat album moet ons gaan definiëren en het allerbeste worden dat we nu kunnen maken. Daarom is het moeilijk om al een releasedatum te noemen, maar we mikken op de herfst van volgend jaar.”

Leest het gehele artikel hier!